BLOG

“first began to tell tales to delight the world and make it wiser…” Karen Blixen

της Τίνας Δασκαλαντωνάκη.

Σουρούπωνε φτάνοντας στην Κοπεγχάγη..
H Eυγενία και η Τιτίνα από το Mουσείο Κυκλαδικής Τέχνης επέμεναν να τις ακολουθήσω σε αυτό το ταξίδι. Ήταν ροζ τα σύννεφα και άνοιξαν οι πύλες της γλυπτοθήκης, Ny Carlsberg Glyptoteket. Τεράστιες μεταλλικές καγκελόπορτες οδήγησαν την όρασή μας σε έναν εσωτερικό φοινικόκηπο, τον οποίο ο ιδρυτής Carl Jacobsen oνειρεύτηκε και εμπνεύστηκε απο την Αίγυπτο.


Block to Body _ photos source: Glyptoteket.com


...
Η έκθεση From Block to Body μας επέτρεψε να περιηγηθούμε ανάμεσα σε γαλλικές και δανέζικες μάρμαρινες φιγούρες, όπως το Φιλί του Ροντέν. 
Το μάρμαρο των γλυπτών ακουμπισμένο σε μπλε ρουά τοίχους είχε μέσα λάμψη. Ένιωθες την κίνηση και την αναπνοή του γλύπτη. Σε ταξίδευε στο χρόνο και μπορέσαμε να αντιληφθούμε την εμμονή και τη λατρεία στα γλυπτά. Οι σκάλες, ξύλινες με μπρούτζινες κουπαστές, μας ανέβασαν σε ξύλινες
παλέτες με Ντεγκά. Οι τοίχοι γαλάζιοι και ο αθόρυβος -σχεδόν ανύπαρκτος
φωτισμός έριχνε τις σκιές του Ντεγκά εκεί που θα επιθυμούσε.
Την δεύτερη μέρα ταξιδέψαμε σε ένα ψαροχώρι στην περιοχή Humlebaek για να γευτούμε Δανέζικη κουζίνα στο εστιατόριο Sletten.

...


Louisianna Museum of Modern Art, ALEXANDER CALDER View of the Calder-terrace, seen here are Calder’s works Almost Snow Plow 1964/76 (left) and the mobile Little Janey-Waney, 1964–76 (right).


Επόμενη στάση. Μουσείο Λουϊζιάνα.
Η πραγματοποίηση ονείρου των ανθρώπων που ζητούν να εκθέσουν την τέχνη
που συλλέγουν. Ο κήπος με την ένταση του εικοσάμετρου Κάλντερ, η θάλασσα και ο άνεμος που μας χώριζε απο την Σουηδία ήταν ενα παραμύθι που μοιραστήκαμε ανεβαίνοντας στην ξύλινη πυραμίδα του, όπου και η
αναμνηστική φωτογραφία. Ανάμεσα στους γυάλινους διαδρόμους έκλεβα τις
ματιές των ανθρώπων. {Andy Warhol, Lichtenstein, Rauschenberg, Dine,
Judd}


Louise Bourgeois ~ photo source: louisiana.dk

Παύση στο διάδρομο με την Μπουρζουά. “Structures of existence.  The cells.” Διακρίνοντας…διαπερνώντας…ανάμεσα στα δωμάτια της Λουίζ Μπουρζουά, αγγίζεις την θλίψη της και νιώθεις την ένταση και την ανάγκη της να εξωτερικεύσει τα βιώματά της. Τα δύο κόκκινα δωμάτια με πάγωσαν. Τα δύο εφαπτόμενα χέρια με ένωσαν με  κάτι ξένο, αλλά συγχρόνως τόσο δικό μου σαν να το έχω γεννήσει. Οι κλωστές της οι οποίες την ένωναν με την μητέρα της…το μαξιλάρι ανάμεσα στο κρεβάτι των γονιών της “je t’aime.”

Η λέξη αφιερωμένη στην απόλυτη αφοσίωση.

“The artist, like a child, is passive. The artist remains a child who is no longer innocent yet cannot liberate himself from the unconscious. The acting out of his terror is self involved and pleasurable”

απόσπασμα απο το βιβλίο Louise Bourgeois — Structures of Existence: The Cells.

Το σκοτεινό δωμάτιο της Κουσαμα, με ησύχασε. Οι εντάσεις σε αυτό το σπίτι, μας έκαναν να είμαστε πιο ελεύθερες συναισθηματικά.
Οι Λουίζες ήταν ανάμεσά μας.
Οι μικρές λίμνες εφάπτονται στις πιο πολλές διαφυγές και το νερό…καθάριζε τις εκρήξεις της φαντασίας μας.

...


Noma

Εστιατόριο Νόμα.

Πρώτο πιάτο. Το μήλο. Η Εύα. Η απόλυτη αρχή όλων. Οι καρποί ανάμεσα στο
φρούτο ήταν εποχιακά λουλούδια. Ακολούθησαν σκάλοπ, αληθινό ψωμί και
φύλλα λάχανο με αχινούς. Έπειτα ήρθαν οι ζεστές πέτρες οι οποίες
αγκάλιαζαν το καβούρι βουτηγμένο στο αβγό…λίγα μυρμύγκια..και τυριά…
Τα γλυκά ήταν τρία και τα λικέρ πολλά.
Υπέροχη βραδιά.

Το επόμενο πρωινό περπατήσαμε στο ξενοδοχείο D’ aglettere για να πάρουμε πρωινό και χαθήκαμε…ανάμεσα στα κουκλόσπιτα της Κοπεγχάγης. 
Ζεστά scrambled eggs με καπνιστό σολομό, γιαούρτι με βανίλια,ντόπιο μέλι από λουλούδια, δανέζικα αυθεντικά γλυκά και ζεστο καφέ. Ανεβήκαμε σε ενα
καραβάκι και περάσαμε από το κανάλι της πόλης μαθαίνοντας τις συνοικίες 
και τις συνήθειες των ντόπιων, πριν αποβιβαστούμε στην όπερα δια χειρός
Henning Larsen.
Η Κοπεγχάγη έχει μια ηρεμία…τη γαλήνη της Σκανδιναβίας.
Brought back with me και μπορείτε να τα αναζητήσετε στο Cycladic Art Shop, τα ψαλίδια και όλα τα αντικείμενα HAY, τα ποτήρια απο την FERM και δανέζικα γλυκά!!

Φωτογραφίες

Λίγα λόγια για την blogger

  • Τίνα Δασκαλαντωνάκη.

    Η Τίνα Δασκαλαντωνάκη είναι συνεργάτης του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και Curator του Cycladic Art Shop. Συχνά καταγράφει τις εντυπώσεις της και τις σκέψεις της, από τις περιηγήσεις της στο εξωτερικό και την Αθήνα, την πόλη όπου ζει και δραστηριοποιείται.