Αρχική | Περιεχόμενα | Συντελεστές | Όροι χρήσης | 
English
ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥΤΟ ΚΑΦΕΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
το μουσείο
μόνιμες συλλογές
κυκλαδικός πολιτισμός
αρχαία ελληνική τέχνη
κυπριακός πολιτισμός
καθημερινή ζωή...
αντικείμενο του μήνα
αναζήτηση
εκθέσεις
εκπαίδευση
εκδόσεις
δραστηριότητες
πωλητήριο
το μκτ για παιδιά
νέα

επιλέξτε το αντίστοιχο εικονίδιο για να μεγαλώσετε ή να μικρύνετε τα γράμματα των κειμένων
Χρήστης: [Είσοδος]
Facebook   Twitter
YouTube   e-newsletter
Delicious   Flirk
Υαλουργία
PrintEmailBack
 

Υαλοποιία

Αν και υπάρχουν είδη φυσικού γυαλιού (π.χ. οψιανός), το γυαλί από το οποίο κατασκευάζονται αγγεία είναι συνθετικό υλικό. Για την παραγωγή του στην αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν κάποιο πυριτικό υλικό (συνήθως άμμο), το οποίο ανεμείγνυαν με αλκάλια (σόδα ή ποτάσα) και ασβέστη σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες (άνω των 1.100ο C). Το γυαλί χρησιμοποιήθηκε στη Μεσοποταμία ήδη από το 2500 π.Χ. για χάνδρες και άλλα μικροαντικείμενα, όμως τα πρώτα γυάλινα αγγεία κατασκευάστηκαν στην Αίγυπτο γύρω στο 1600 π.Χ.  Στο Αιγαίο, τα αρχαιότερα αντικείμενα από γυαλί χρονολογούνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού.

 
 
  Υαλουργία

Για την κατασκευή γυάλινων αγγείων στην αρχαιότητα χρησιμοποιήθηκαν κυρίως δύο τεχνικές: η τεχνική του πυρήνα και η τεχνική του φυσητού γυαλιού. Η τεχνική του πυρήνα ήταν γνωστή από τα προϊστορικά χρόνια. Ήταν σχετικά περίπλοκη και επέτρεπε την κατασκευή συγκεκριμένου τύπου αγγείων μόνον. Η τεχνική του φυσητού γυαλιού επινοήθηκε τον 1ο αι. π.Χ. Ήταν πολύ πιο απλή και διεύρυνε σημαντικά τις δυνατότητες των υαλουργών. Από τότε, η παραγωγή γυάλινων αντικειμένων μαζικοποιήθηκε. 
 
 
Πώς κατασκευάζονταν τα γυάλινα αγγεία; Γνωρίστε τις βασικές τεχνικές βήμα-βήμα: 
 
 
 
Τεχνική του πυρήνα Τεχνική του φυσητού γυαλιού 
 
 
© 2008 Ίδρυμα Ν. Π. Γουλανδρή - Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης